سیری کوتاه در تاریخ روستای نوقند
در حصار کوهستان ، نوقند چونان دلبری محبوب و محجوب سر بر سینه کریز1 (carize) نهاده و کریز هم همچون عاشقی دلسوخته ، معشوق زیبای خود را در آغوش کشیده است ، نوقند مظلومانه تکیه برقامت استوار کریز کرده و درد غربت و مظلومیت خود را در گوش آن نجوا می کند . غربت نوقند به خاطر وزیدن طوفان سهمگین مهاجرت دل آدمی را به درد می آورد . وقتی بر ویرانه هایش که سال به سال بیشتر می شود می گذری صدای نالۀ چوبهای پوسیده خانه ها ، خود روایتگر این درد غربت است . نوقندی که گردنبند سبز زیبایی به گردن آویخته و زیبایی هایش مثال زدنی است ، هنوز همچون ستاره ای زیبا بر تارک آسمان منطقه خود نمایی می کند .
+ نوشته شده در دوشنبه سی و یکم تیر ۱۳۹۲ ساعت 23:33 توسط عليرضا نوروزي
|